|

ΔΟΣΟΛΟΓΙΚΟΙ
ΚΑΝΟΝΕΣ
1) Βαθμός ομοιότητας.
Όσο περισσότερη ομοιότητα παρουσιάζει η κλινική εικόνα του ασθενούς
με το
ομοιοπαθητικό ίαμα τόσο πιο υψηλή δυναμοποίηση χρησιμοποιείτε.
Σχηματικά, σε
κάθε επίπεδο ομοιότητας αντιστοιχούν οι εξής βαθμοί δυναμοποίησης:
-
Τοπικά
συμπτώματα - χαμηλές δυναμοποίησεις: 4-5 CH, 6-30K, 06-09LM
-
Γενικά
συμπτώματα - μεσαίες δυναμοποιήσεις: 7-9CH,
200-1000Κ, 012-018LM
-
Ανατομικά-παθολογικά ευρήματα - υψηλές
δυναμοποίησεις: 15-30-200CH
-
Ψυχικές
διαταραχές 10.000Κ, 024-030LM
2)
Συχνότητα χορήγησης.
Η συχνότητα χορήγησης των ομοιοπαθητικών ιαμάτων εξαρτάται από τα
χαρακτηριστικά και την εξέλιξη της νόσου του ασθενούς.
Γενικώς στις οξείες φάσεις μιας νόσου, το ίαμα χορηγείται
περισσότερες φορές
την ημέρα, ενώ στις χρόνιες παθήσεις η χορήγηση γίνεται σε περιόδους
περισσότερο απομακρυσμένες( εβδομαδιαίες ή κάθε 15μερες ή μηνιαίες).
Η συχνότητα
χορήγησης μειώνεται σταδιακά μέχρι την διακοπή, με βάση την
καλυτέρευση.
Τρόποι
χορήγησης.
Η θεραπευτική επιτυχία των ομοιοπαθητικών ιαμάτων εξαρτάται από τη
σωστή εκλογή του και από ορισμένους βασικούς κανόνες:
1. Τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα (granules-globules)
τα αφήνουμε να διαλυθούν στο στόμα κάτω από την γλώσσα. Στην
περίπτωση των μωρών μπορούμε να τα διαλύσουμε σε λίγο νερό η στο
γάλα.
2. Πρέπει να αποφεύγουμε να τα πιάνουμε με τα χέρια μας και
αυτό για να αποφεύγεται η αλλοίωση της μοριακής δομής του ιάματος.
3. Να τηρούνται οι ίδιοι κανόνες και για τις δυο μορφές
granules και globules. Η απορρόφηση του ομοιοπαθητικού ιάματος
εξαρτάται από την επαφή του με την υπογλώσσια βλεννογόνο. Όσο
περισσότερη επιφάνεια καλύπτεται τόσο πιο άμεση δράση και αποτέλεσμα
επιτυγχάνεται.
4. Να αποφεύγεται η λήψη μέντας, καμφοράς, καφέ, τσάι, αρωματικές
ουσίες, αλκοόλη και άλλες διεγερτικές ουσίες. Αυτές οι ουσίες
μπορούν να παρεμποδίσουν την απορρόφηση του ομοιοπαθητικού ιάματος ή
ακόμη και την δράση του και να επιτραπεί στον οργανισμό μια
καλλίτερη αντίδραση, για αυτόν τον λόγο και τα παιδιά αντιδρούν πολύ
καλά και αμέσως στη λήψη των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων. Ο Hahnemann,
όταν ήθελε να διακόψει την δράση κάποιου ομοιοπαθητικού ιάματος κατά
την διάρκεια των πειραμάτων του σε υγιή άτομα, τους έκανε να
μυρίζουν καμφορά.
|