|
Καταγόμενος από
την ιερατική τάξη των Ασκληπειάδων, ο Ιπποκράτης καθίσταται
υπεύθυνος μιας από τις πιο επαναστατικές μεθόδους αντιμετώπισης της
υγείας του ανθρώπου, διαχωρίζοντας την παλιά ιατρική της μαγικής και
θρησκευτικής αντιλήψεως από την μοντέρνα ιατρική.
Το βασικό ρόλο, στην καινούργια ιατρική του Ιπποκράτη παίζει η Φύση.
Για τον
Ιπποκράτη, η υγειά και η αρρώστια αποτελούν δυο λειτουργίες που
τείνουν στον ίδιο σκοπό: τη διατήρηση και τη διαβίωση του ατόμου. Η
Φύση είναι ο πραγματικός θεραπευτής που δρα ανάλογα με την
ιδιοσυγκρασία του ατόμου, με διαφορετικούς τρόπους (Natura
rnedicatrix).
Η ιατρική, θεωρείται επομένως, σαν "η
θρησκεία της Φύσης" και εκφράζεται σαν υποχρέωση να διαφυλάξει και
να ενισχύσει το ανθρώπινο σώμα από οποιαδήποτε αρρώστια που μπορεί
να το απειλήσει σε σχέση με την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία και την
χρονικές περιόδους (εποχές).
Ο σκοπός του
γιατρού, σαν ξεχωριστή εικόνα από τον ιερέα και τον φιλόσοφο, είναι
εκείνος του λειτουργού της Φύσης, εις το ότι δεν θεραπεύει μόνο την
αρρώστια, αλλά ερμηνεύει τα συμπτώματα που ονομάζονται "κραυγές
της Φύσης".
Μερικοί από τους κανόνες που ο Ιπποκράτης υποστήριξε και δίδαξε,
έγιναν γνωστά αφορίσματα:
"Πρώτα απ' όλα να μην βλάπτεις τον άρρωστο" "Το ανώτατον καλό είναι
η υγειά του αρρώστου"
"Να θεραπεύετε με τρόπον γεμάτο φροντίδα, σίγουρο και ευχάριστο"
" Το να απαλύνεις τον πόνο είναι έργο θεού".
Ο Ιπποκράτης
έκτισε την καινούργια ιατρική πάνω σε δυο θεμελιώδεις κολώνες:
<το νόμο των αντιθέτων> (contraria
contrariis curantur) και <το νόμο των
ομοίων> (similia similibus
curentur).
Ο πρώτος
εφαρμόζεται όταν η αιτία της αρρώστιας είναι γνωστή και κατά αυτόν
τον τρόπο μια αρρώστια μικροβιακής αιτίας αντιμετωπίζετε με
αντιβιοτικά, μια φλεγμονή με αντιφλεγμονώδη, μια μυϊκή σύσπαση με
μυοχαλαρωτικά κ.λ.π.
Αντιθέτως, εάν η αιτία της αρρώστιας είναι άγνωστη, λαμβάνονται υπ'
όψιν και μελετούνται οι ατομικές αντιδράσεις του άρρωστου,
εφαρμόζοντας το νόμο των ομοίων. Και διάμεσου του νόμου των ομοίων,
ο άρρωστος περνά από την αρρώστια στην υγειά. |