|
ΤΟ ΣΩΜΑ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΑ
ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΡΕΣ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΚΑΤΩΘΙ ΤΡΟΠΟΥΣ:
1) ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΤΡΟΠΟ: με μια
υπερένταση σε όλο το μυϊκό σύστημα ή με μια υπερένταση που εντοπίζεται
τοπικά σε ένα σημείο (δακτυλογράφοι, οδοντίατροι, πιανίστες, τενίστες,
ράφτης...)
2) ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ: όλες οι συναισθηματικές φορτίσεις
αντανακλώνται σε άλλες τόσες μυϊκές αλλοιώσεις και βλάβες.
Συναισθήματα, όπως ο φόβος, ο θυμός, η κατάθλιψη, η υπερένταση, η
νευρικότητα, προκαλούν χαρακτηριστικές μυϊκές στάσεις. Υπάρχει, στενή,
συσχέτιση, ανάμεσα
στις εντάσεις που το σώμα δέχεται και τις στάσεις που λαμβάνει.
3) ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ: κάθε κίνηση του σώματος εμπλέκει και μια μυϊκή
δραστηριότητα. Μερικές στάσεις λαμβάνονται αυτόματα και ασυνείδητα.
Πολύ συχνά η αυτοπαρατήρηση του εαυτού μας και των κινήσεων μας,
ελαττώνεται με αποτέλεσμα να καθιερώνεται μια συνήθεια
επαναλαμβανόμενη που προκαλεί μια συνεχή μυϊκή υπερένταση.
4) ΔΟΜΗ: ο μυϊκός ιστός αλλάζει αντοχή, τόνο, χημική σύσταση,
με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται η δομή του σώματος αυξομειώνοντας
συνεχεία την λειτουργικότητα του. Το σώμα έχει σαν αποτέλεσμα να
κυρτώνει και να διπλώνει για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στα διάφορα
στρες
που υφίσταται τόσο από το εξωτερικό περιβάλλον όσο και από τον ίδιο
τον οργανισμό.
ΓΙΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ
ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ, ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ
ΠΩΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΛΗΘΕΙ ΑΠΟ:
1) ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΜΥΑ, δια μέσου ενός προϊόντος του
μεταβολισμού που ονομάζεται παράγοντας "Ρ" ή από κάποια παρεμβολή στην
αιματική κυκλοφορία προκαλώντας ισχαιμία και οφειλόμενη σε κάποιο
σπασμό.
2) ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΣΗ ΤΟΥ ΜΥΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΣΤΙΟ, εξ αιτίας μιας
μακροπρόθεσμης και έντονης μυϊκής σύσπασης ( π.χ. ο αγκώνας των
τενιστών).
3) ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΡΘΡΩΣΕΙΣ: που μπορεί να υποστούν
συμπίεση ή να ενωθούν μεταξύ τους. Σε προχωρημένες καταστάσεις μπορούν
να δημιουργηθούν οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις η συμπιεστικά φαινόμενα,
προκαλούμενες από επανειλημμένα τραύματα εξ αιτίας της πολύχρονης
χρήσης των μυών.
4) ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΝΕΥΡΙΚΟ ΕΡΕΘΙΣΜΟ: που μπορεί να εντοπίζεται στη
σπονδυλική στήλη ή κατά μήκος της διαδρομής του νεύρου εξ αιτίας
χρόνιων μυϊκών συσπάσεων που μπορούν να προκαλέσουν μηχανικές βλάβες
στους σπόνδυλους ή στη σπονδυλική στήλη.
5) ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ: Καθιστούν όλους αυτούς
τους παράγοντες περισσότερο η λιγότερο σημαντικούς.
ΟΙ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ ΤΩΝ
ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΙΣΤΩΝ, ΕΙΤΕ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ, ΕΙΤΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ
ΕΙΤΕ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΕΣ ΕΙΤΕ ΚΙΝΗΤΗΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΕ:
1) ΟΞΕΙΕΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΕΣ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ που ερεθίζουν με τις τοξίνες
τους το συμπαθητικό νευρικό σύστημα.
2) Η ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΖΕΣΤΗ ή ΤΟ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ ΚΡΥΟ: με τις απότομες
αλλαγές της ατμοσφαιρικής πιέσεως και τα ρεύματα.
3) ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΕΣ ΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ
4) ΑΛΛΕΡΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ
5) ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ
6) ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
7) ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΠΛΑΧΝΩΝ
ΤΡΟΠΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΝΕΥΡΟ -ΜΥΩ-ΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΩΝ
ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΝΕΥΡΟ–ΜΥΩ- ΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ:
Ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ
Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η ΟΖΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΟΣΤΕΟΠΑΘΗΤΙΚΗ
ΚΙΝΕΣΙΟΛΟΓΙΑ
NEYΡOMYIKO ΜΑΣΑΖ
ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΘΗΣΗ, Ο ΕΙΔΙΚΟΣ ΘΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙ ΚΑΙ ΘΑ
ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ. |