|
Ενώ
η κλασική θεραπευτική Ιατρική τοποθετεί το κέντρο βάρους της στην
αντιμετώπιση καταστάσεων στις οποίες κινδυνεύει η ζωή (όπως π.χ.
έμφραγμα μυοκαρδίου και άλλες σοβαρές καταστάσεις) καθώς επίσης και
στη χειρουργική, η πείρα μας έχει διδάξει ότι η ομοιοπαθητική/αντιομοτοξική
θεραπεία μπορεί να εφαρμοσθεί με μεγάλη επιτυχία σε χρόνιες παθήσεις
όπως οι ρευματικές παθήσεις και σε παθήσεις της σύγχρονης εποχής,
όπως είναι οι αλλεργίες από τη μόλυνση του περιβάλλοντος και από τις
δυσανεξίες των τροφών.
H Ομοτοξικολογία,
ως μια περαιτέρω ανάπτυξη της Ομοιοπαθητικής,
χρησιμοποιεί σύνθετα σκευάσματα, μέσα στα οποία τα ξεχωριστά φάρμακα
συμπληρώνουν και ενδυναμώνουν το ένα τη δράση του άλλου,
ξεδιπλώνοντας έτσι ένα πλατύ φάσμα δράσης. Ο ανθρώπινος οργανισμός
παίρνει μια πληροφορία που περιλαμβάνεται στο φάρμακο και αυτή
ενεργοποιεί τους
μηχανισμούς αυτοθεραπείας. Έτσι, σύμφωνα με την αρχή της
Ρυθμιστικής Θεραπείας, γίνεται το φάρμακο δραστικό.
Σύμφωνα με όσα ήδη εκθέσαμε, μπορεί να γίνει θεραπεία με φάρμακο
εκλογής, με φάρμακο εναλλακτικό στα συνθετικά και με φάρμακα
επικουρικά σε μια χρόνια θεραπεία, στις ακόλουθες καταστάσεις:
Με φάρμακο εκλογής
1) Ευαισθησία στις λοιμώξεις
2) Λειτουργικές διαταραχές (καρδιά, κοιλιά, κινητικό σύστημα)
3) Παθήσεις σχετιζόμενες με τοξικές καταστάσεις (συκώτι,
δέρμα)
Με φάρμακο εναλλακτικό στα συνθετικά
1) Κλιμακτηριακές διαταραχές
2) Ψυχοσωματικό σύνδρομο
Με φάρμακα επικουρικά σε μια βασική θεραπεία
1) Χρόνιες ηπατοπάθειες
2) Χρόνιες παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος
3) Χρόνιες παθήσεις των ουροφόρων οδών
Ειδικά στην εποχή μας, που το περιβάλλον είναι σοβαρά επιβαρημένο
και συνεχίζει να βομβαρδίζεται από δηλητήρια, η Αντιομοτοξική
Θεραπεία κατά Reckeweg γίνεται επίκαιρη, προσφέροντας μια μοντέρνα
μορφή θεραπείας. |